از نکوهش تا ندامت/ نکاتی در باب رفتار اخیر حجت الاسلام قرائتی

مدارا، به گزارش شفقنا_  پس از آنکه حجت الاسلام والمسلمین قرائتی در یک برنامه زنده تلویزیونی مرد معروف به آقای دوربینی را از جلسه تفسیر قرآن بیرون کرد، این اتقاق به سرعت در شبکه های اجتماعی منتشر و بارها از سوی کاربران با گرایش های مختلف فکری سیاسی و مذهبی مورد بازنشر و انتقاد قرار گرفت. چرا که شاید بتوان گفت قریب به اتفاق بسیاری ببینندگان رسانه ملی با آقای دوربینی آشنایی دارند و می دانند عشق بی حد و حصر او برای دیدن شدن از قاب تلویزیون چه اندازه زندگی و شب و روز را برایش سخت کرده است به طوری که در آخرین اظهاراتش عنوان کرده همسر او به خاطر این عشق بی اندازه به دوربین طلاق گرفته است. لذا برخورد با چنین فردی که به نوعی میزان علاقه اش به یک امری حالت طبیعی گونه ندارد نیازمند دقت است. بنابرین نوع مواجهه حجت الاسلام قرائتی با آقای حسین نمازی از ظرایف لازم برخوردار نبوده و جنس خوشایندی نبود و البته که طی آنچه از آموزه های دین مبین اسلام و ائمه بزرگوار شیعه علیهم اسلام می دانیم حسن خلق در همه حال یک توصیه اکید و به ویژه از سوی واعظان که در منابر و محافل مردم را به کلام نیکو دعوت می کنند یک ضرورت و تکلیف است. بدین جهت هم بود که پس از این اتفاق و موج واکنش ها و انتقادات موجب شد حجت الاسلام قرائتی بلافاصله عذرخواهی و از این اقدام خود اظهار ندامت کند.

اما چند نکته در جای خود مورد تامل است:

اول اینکه مخاطبان هر رسانه می بایست بدانند که هر آنچه می بینند یا می شنوند از جمله از واعظان به طور قطع و یقین دلیل بر درستی و صحت نیست ممکن است رفتار و گفتار برخی که از درجه اعتماد قابل توجهی نیز برخوردارند در پاره ای اوقات مورد اشکال قرار گیرد و این امر البته به اصل موضوع که در اینجا محور اسلام و دین و قرآن است خدشه وارد نمی شود همانطور که خود آقای قرائتی نیز در پیام عذرخواهی توییتری خود می گوید: ما فقط ۱۴ معصوم داریم و همه ممکن است اشتباه کنند…

دوم اینکه پس از پی بردن آقای قرائتی به خطایی که توسط هزاران نفر دیده و بازنشر شد بلافاصله ایشان اقدام به عذرخواهی و اظهار پشیمانی از رفتار خود کرد، امری که در بیشتر مواقع شاهدیم بسیاری از افراد معروف و مشهور از هنرمندان و بازیگران تا سیاستمداران و عالمان و مداحان و … به هنگام بروز خطایی که در برابر دیدگان بسیاری اتفاق می افتد حاضر به عذرخواهی نمی شوند و این اقدام قابل ستایش است.

سوم اینکه تاثیر شگرف شبکه های اجتماعی به عنوان بازوی قوی عرصه رسانه ای بسیار حایز اهمیت قرار گرفته است. دیگر کمتر کسی است که به خیال خود می پندارد هر آنچه بر معیار دل بخواهی و سلیقه ای است می تواند عینیت یابد و خوب و بد رفتارها را نمی توان مورد قضاوت قرار داد در حالی که شبکه های اجتماعی که اتفاقات خوب و بد به سرعت در آن منتشر می شود و به سرعت نیز مورد قضاوت قرار می گیرد دارای نقش بی بدیلی شده اند که نمی توان حضور آنها را انکار یا حذف کرد. شاید از این حیث بتوانند ابزار قوی در گوشزد کردن رفتارهای ناصحیح برخی ناصحان و نافعان قدرت و فرهنگ و اجتماع به شمار روند و البته هر آنچه اتفاقات عینی تر و موثق تر در این عرصه بازنشر شود واکنش ها نیز محکم تر و پیگیرانه تر خواهد بود.نمونه های آن اتفاقات تلخ و شیرینی است که اخیرا در شبکه های اجتماعی نظیر ماجرای بنیتا، آتنا و …رخ داد و تلنگری بود به مردم و مسولان و رسانه ها که بی توجه به عمق حوادث تلخ جاری در جامعه امروز نباشند.