تردید آتش‌نشان

امیر ترکاشوند

کانال تلگرام

به نظر شما مأموران آتش‌نشانی هنگام دریافت این خبر که: «خانه جمعی از مردم در نقاط مختلف شهر به دلیل عدم شرکت در نماز جماعت/جمعه مطابق احکام فقه سنتی به آتش کشیده شده» چه اقدامی باید کنند؟

الف- احکام رسمی سنتی را ملاک قرار داده و به خبر دریافتی ترتیب اثر نداده و به محل اعزام نشوند
ب- نجات انسان و اموال او را ملاک قرار داده و به محل روند و  آتش را خاموش کرده و ساکنین در خانه را از سوختن نجات دهند.
پ- درصورت تردید، آراء فقهای منتقدِ در حال رویش را ملاک قرار داده، و عجالتاً به محل اعزام شوند تا موضوع در وقت خودش بیشتر بررسی شود.

شاید طرح این نوع پرسش‌ها نادرست و عجیب به نظر آید اما چه بسا گره‌های کور سیاست را باید در همین جاها شناسایی کرد!

اسنادی چند برای به‌دست‌آوردن تفاوت نگاه مردم و فقیهان سنتی به پیامبر گرامی:

  • لوامع صاحبقرانی، مجلسی اول، ج ۴، ص ۳۷۳ – ۳۷۴
    وقال رسول الله صلی الله علیه و آله لقوم لتحضرنّ المسجد او لاحرقنّ علیکم منازلکم. و منقولست که حضرت سید المرسلین صلی الله علیه و آله به جمعی که فرمودند که میباید که حاضر شوید یا و الله که حاضر خواهید شد در مسجد به نماز جماعت و اگر نه خانه‌های شما را بر شما خواهم سوخت. یعنی آتش به خانه‌های شما می‌زنم که شما با خانه‌ها بسوزید و این مضمون در احادیث صحیحه از طرق عامه و خاصه وارد شده است.
    از آن جمله در صحیح از عبد الله بن سنان منقول است که از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله علیه شنیدم که فرمودند که جمعی در زمان حضرت سید المرسلین صلی الله علیه و آله تاخیر می‌کردند و به نماز جماعت در مسجد حاضر نمی‌شدند. حضرت فرمودند که نزدیک است که آن جمعی که ترک میکنند نماز در مسجد را به جماعت، که امر کنم که هیمه بیاورند و در خانه‌های ایشان گذارم و برافروزم و خانه‌های ایشان را با ایشان بسوزانم.
    و در حسن کالصحیح از آن حضرت صلوات الله علیه منقولست که حضرت رسول خدا صلی الله علیه و آله شرط کرد بر همسایگان مسجد که حاضر شوند به نماز و فرمودند که باید که ترک کنند جمعی که حاضر نمی‌شوند به نمازهای جماعت، و حاضر شوند و اگر نه امر می‌کنم مؤذّنی را که اذان و اقامه بگوید، و امر می‌کنم شخصی از اهل بیت خود را که آن علی است صلوات الله علیه که پشته‌ای هیمه بیاورد و خانه‌ها را بسوزاند بر جمعی که به نماز جماعت حاضر نمی‌شوند.
    و کالصحیح منقولست از عبد الله بن ابی یعفور از حضرت امام جعفر صادق صلوات الله علیه که فرمودند که حضرت سید المرسلین صلی الله علیه و آله اراده کردند که بسوزانند جمعی را که در خانه‌های خود نماز می‌کردند و به نماز جماعت حاضر نمی‌شدند. پس مرد کوری آمد و گفت یا رسول الله من چشم ندارم و بسیار است که اذان می‌شنوم و کسی بهم نمی‌رسد که مرا به نماز جماعت حاضر کند که با تو نماز کنمو حضرت فرمودند که ریسمانی ببند از خانه‌ات تا مسجد و دست به ریسمان گیر و به نماز جماعت حاضر شو.
    و در طرق عامه نیز در صحاح ایشان منقولست بنحو حدیث سابق بر این و با آن‌که نماز جماعت سنّت باشد اراده سوختن ایشان را چند تاویل کرده‌اند. یکی آن‌که آن جماعت که حاضر نمی‌شدند منافقان بودند و سوختن ایشان جایز بود، و دیگر آن‌که ترک جماعت همه نمازها می‌کردند حتی نماز جمعه و سوختن به اعتبار ترک جمعه بود. دیگر آن‌که محض تهدید و وعید بود و جایز است تخویف. دیگر آن‌که سوختن دنیا غیرسوختن آخرت است و واجب آنست که بر ترک ان مستحق عقوبت آخرت شوند چنان که در اذان گذشت و در ترک زیارت نبی خواهد آمد و این معنی اظهر است اگر چه ممکن است اجتماع همه علل و الله تعالی یعلم.
  • غایه القصوی در ترجمه عروه الوثقی، مترجم شیخ عباس قمی، ج ۱ ص ۳۹۲
    وجایز نیست ترک نماز جماعت بسبب اعراض از آن یا استخفاف به آن و در خبر است که نیست نماز برای کسی که نماز خود را بدون علت در مسجد نخواند، و غیبت ندارد کسی‌که در خانه خود نماز بخواند واعراض کند از جماعت ما و کسی که اعراض از جماعت مسلمین کند غیبتِ او بر مسلمانان واجب است و عدالتِ او ما بین مسلمین ساقط می‌شود و دوری‌کردن از او واجب است و اگر او را نزد امام مسلمین برند باید انذارش کند و او را بترساند. پس هر گاه حاضر جماعت مسلمین شد که هیچ و الا خانه او را بسوزاند.

آیا مردم مسلمان و متعهد و آزاده چنین نگاهی به پیامبر دارند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *