دهه اول ذیحجه بهترین ایام نیایش

دلا    بسوز    که    سوز   تو  کارها  بکند        دعای نیم شبی دفع  صد  بلا   بکند [۱]

مدارا _ به گزارش وبسایت رسمی محسن کدیور ، در کتب دعا بهار عبادت این‌گونه معرفی شده است: ماه‌های رجب، شعبان و رمضان و دهه‌ی اول ذیحجه. این صد روز به دو عید بزرگ اسلامی ختم می‌شود: عید فطر (اول شوال) و عید اضحی (دهم ذیحجه). در این ایام با فضیلت ترینشان ایام قدر و دهه اول ذیحجه است.

 

روز عرفه روز ممتاز نیایش نیز در این دهه است. ذیحجه با عبادت بزرگ حج گره خورده است.

بزرگترین وظیفه دینی در این ایام ذکر است: یاد خدا. واذکروالله فی ایام معدودات (بقره ۲۰۳)

از دیگر آداب این ایام روزه، نماز، تلاوت قرآن، استغفار و دعاست.

 

از جمله نیایشهای دهه اول ذیحجه دعای پرمحتوای ذیل است.

شیخ مفید با سند خود از امام باقر (ع) روایت کرده که جبرئیل آن را از جانب خداوند به عیسی روح الله (ع) هدیه داد تا اینگونه در ایام مبارک با خدا نیایش کند.این دعا پنج بند دارد:

 

 (۱) أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ

(۲) أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ أَحَدا صَمَدا لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهً وَ لا وَلَداً

(۳) أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ أَحَداً صَمَداً لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوا أَحَدٌ

(۴) أَشْهَدُ أَنْ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ هُوَ حَیٌّ لا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ

(۵) حَسْبِیَ اللَّهُ وَ کَفَى سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ دَعَا لَیْسَ وَرَاءَ اللَّهِ مُنْتَهَى أَشْهَدُ لِلَّهِ بِمَا دَعَا وَ أَنَّهُ بَرِیءٌ مِمَّنْ تَبَرَّأَ وَ أَنَّ لِلَّهِ الْآخِرَهَ وَ الْأُولَى.

ترجمه:

(۱) گواهى می دهم که معبودى جز خدا نیست، یگانه و بى شریک است، فرمانروایى و سپاس براى اوست، خیر تنها به دست اوست و او بر هرچیز تواناست.

(۲) گواهى میدهم معبودى جز خدا نیست، یگانه و بى شریک است، یکتا و بى نیاز است همسر و فرزندى نگرفته است.
(۳) گواهى مى دهم معبودى جز خدا نیست، یگانه و بى شریک است، یکتا و بى نیاز است نه زاده و نه زاییده شده است، و برایش هیچ همتایى نیست.
(۴)  گواهى می دهم معبودى جز خدا نیست، یگانه و بى شریک است، فرمانروایى و سپاس براى اوست، زنده میکند و مى میراند و اوست زنده اى که نمى میرد، خیر تنها به دست اوست، و او بر هرچیز تواناست.
(۵) خدا مرا بس است و کفایت میکند، خدا گوش فرا دهد براى آن که او را بخواند، وراى خدا نهایتى نیست، گواهى می دهم برای خدا به آنچه دعوت کرد، و خدا بیزار است از هرکه از او بیزاى جوید، و آخرت و دنیا از ان خداست. [۲]

 

زیباترین قسمت این نیایش بند اخیر آن است: خدا مرا بس است، دعایم را می شنود، ورای او کسی و چیزی نیست. برای آشنائی با شرح این دعای شریف و دیگر آداب دهه اول ذیحجه به کتاب المراقبات (اعمال السنه) تالیف میرزا جواد ملکی تبریزی [۳] یا ترجمه های فارسی آن [۴] مراجعه کنید.  بدون مراقبت و برنامه عملی آدم نمی شویم!

 

چهارشنبه اول شهریور امسال اول ذیحجه است.

 

دعای گوشه نشینان بلا بگرداند     چرا به گوشه چشمی به ما نمی نگری [۵]

 

یادداشت‌ها:

۱. حافظ شیرازی

۲. ترجمه حسین انصاریان (مفاتیح الجنان)

۳. تحقیق عبدالکریم محمد موسوی، مراجعه و تصحیح مؤسسه دارالاعتصام للطباعه والنشر والتحقیق. فصل دوازدهم آن مراقبات ماه ذیحجه است و دعای مورد بحث از صفحه ۳۴۸ تا ۳۵۱ آن نقل شده است.

۴. المراقبات ملکی تبریزی توسط بیش از ده مترجم مستقلا به فارسی ترجمه شده است!

۵. حافظ شیرازی