روضه ای برای کوچک بودن قبر حضرت ابوالفضل العباس/ علاّمه بحرالعلوم؛

 

مدارا؛ کانون نواندیشی دینی _ در زمان علاّمه بحرالعلوم؛ گوشه هایی از مرقد مطهّر حضرت ابالفضل قمر بنی هاشم علیه السلام ویران شد و نیاز به تعمیر و نوسازی پیدا کرد، جریان را به  خبر دادند، بنا شد با معمار در روز معیّنی برای دیدار قبر مقدّس و مقدار تعمیر به کنار مرقد مطهّر بروند.

 

به گزارش شفقنا ، علاّمه بحرالعلوم  وارد سرداب شدند و از نزدیک بنای قبر را دیدند، معمار نگاهی به علاّمه کرد و پرسید:

آقا! اجازه می فرمایید سؤال کنم؟علاّمه فرمود:بپرس  ، معمار گفت:

ما تاکنون خوانده و شنیده بودیم که حضرت اباالفضل علیه السلام قامتی بلند داشته اند، به طوری که هر گاه بر اسب سوار می شدند زانوان ایشان برابر گوش های اسب می رسیده است، بنابراین باید قبر آن حضرت طول بیشتری داشته باشد، ولی می بینم صورت قبر کوچک است، آیا شنیده ها و نوشته ها دروغ است و یا کوچکی قبر علّت دیگری دارد؟!

علاّمه به جای پاسخ، سر به دیوار نهاد و به شدّت شروع به گریستن کرد، گریه ی طولانی او معمار را نگران ساخت و عرض کرد:

آقای من! چرا منقلب و گریان شدید، مگر من چه گفتم؟!

علاّمه فرمود:

شنیده های شما درست است و همان گونه که گفتی، می باشد:

حضرت عبّاس علیه السلام قامتی بلند داشته است، ولی سؤال شما مرا به یاد مصائب جانکاه حضرت عبّاس علیه السلام انداخت، زیرا به قدری ضربت شمشیر و نیزه و تیر بر وی وارد شد که بدنش را قطعه قطعه نمود و آن قامت بلند را به قطعات کوچکی تبدیل نمودند، آیا شما انتظار داری بدن حضرت اباالفضل علیه السلام که قطعات آن توسط حضرت سجّاد امام زین العابدین علی بن الحسین علیهما السلام جمع آوری و دفن شد، قبری بزرگتر از این داشته باشد؟!

هر یک از شهیدان هنگامی که هدف تیر قرار می گرفتند، با دست های خود تیر را از بدن بیرون می آوردند، ولی کسی که دستهایش را قطع کرده اند و در برابر چهار هزار تیرانداز قرار گرفته چه حالی خواهد داشت؟!

هر سوار کاری وقتی که می خواهد از اسب پیاده شود، یک دست خود را روی بلندی زین و دست دیگرش را بر دهانه اسب می گذارد تا پیاده گردد،
امّا کسی که دست ندارد چگونه پیاده می شود؟! هر سواری که از پشت اسب بر زمین می افتد، در هنگام سقوط، دستهایش را جلوتر بر زمین می نهد که بدنش آسیب نبیند، ولی آن کس که دست ندارد چه حالی خواهد یافت؟!

کسی که قامت بلند دارد و بدنش مانند خارپشت پر از تیر شده است، هنگامی که از پشت اسب به زمین می افتد تیرها بر بدنش فرو می روند.

ای قمر بنی هاشم! هنگامی که تو از پشت اسب به زمین افتادی، تیرها بر سینه و پهلو و سایر اعضای تو نشستند و در اعماق بدن نازنینت فرو رفتند و امعاء و احشای تو را پاره پاره ساختند … (۱)(۲)
(۱) – معالی السّبطین: ۱ / ۴۵۲.
(۲)انتخاب شفقنا از کتاب قمر بنی هاشم حضرت ابوالفضل العباس ( علیه السلام )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *