روایتی از سیره علمی حضرت آیت الله شبیری زنجانی

 

مدارا؛ کانون نواندیشی دینی _ علی اکبر مظاهری از اساتید اخلاق حوزه در کانال تلگرامی خود آورده است: پیامبر رحمت -صلی الله علیه و آله- فلسفه پیامبری خود را رشد و تکمیل ارزش‌های اخلاقی بیان فرموده‌اند: “انی بعثت لاتمم مکارم الاخلاق.”

 

به گزارش شفقنا ، اخلاق، به معنای خنده؛ خندیدن و خنداندن، نیست. آری، یکی از شاخه‌های اخلاق، خوش‌خلقی است. ای‌بسا خنده‌ای که ضد اخلاق است؛ مثلا اگر با رنجانندگی و غیبت‌، همراه باشد.

 

حکایتی اخلاقی
با یکی از دوستان درباره اسوه‌های اخلاقی سخن می‌گفتیم. ایشان گفت:

“من مدت ده سال در درس خارج فقه آیت‌الله شبیری زنجانی حضور داشتم. ایشان، در این مدت ده‌ساله، حتی یک‌بار به هیج‌کدام از شاگردان توهین نکرد. با هیچ‌کس تندی نکرد. هیچ‌کس را مسخره نکرد. هیچ‌کس را نرنجاند. در پاسخ سوال و اشکال هیچ شاگردی سخنی نگفت که شرمنده‌اش کند؛ اگرچه سوال یا اشکالش بی‌‌مورد یا ناوارد بود.”

 

کسانی که با شیوه درس‌های حوزه‌های علمیه آشنا باشند، به‌خصوص درس خارج فقه، که درسی است استدلالی و پر‌کنکاش، می‌دانند که در این درس‌ها، مباحثه‌ها و پرسش و پاسخ‌های بسیاری صورت می‌گیرد.

 

اکنون در نظر آورید یک استاد را که در میان انبوه شاگردان، درس استدلالی “خارج فقه” را تدریس کند و با انبوه سوال‌ها و اشکال‌های درست و نادرست، وارد و ناوارد، مواجه شود و در مدت ده سال حتی یک سخن تلخ نگوید و به هیچ‌کس اهانت نکند.

قبول داریم که سخت است، اما ناممکن نیست. حوصله‌ورزی و دندان بر جگر فشردن و اخلاق‌ورزی می‌طلبد. ارزشش را دارد.

انسانم آرزوست…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *