آیت الله امجد: چهره‌ی امام امروز مظلوم است/همه‌ی فسادهایی که اتفاق افتاده را می‌خواهند به پای امام بنویسند

 

مدارا؛ کانون نواندیشی دینی _ آیت الله محمود امجد با بیان اینکه مشکل ما که مشغول ظواهر دینی هستیم این عُجب است، گفت: مشکل پیاده‌روهای اربعین همین است، مشکل حوزه‌ها این است، مشکل منبری‌ها این است، مشکل مداح‌ها این است، و مشکلی همگانی است.

 

به گزارش شفقنا ، سخنان این استاد حوزه علمیه قم که در کانال تلگرامی وی آمده، به شرح زیر است:

٭ زنبور عسل کارگر در ساعت ۲۵ کیلومتر پرواز می‌کند. هزاران پرواز دارد تا در تمام عمر یک دوازدهم قاشق چای‌خوری عسل تولید کند. یک عالم و دانشمند سالها زحمت می‌کشد تا حرف حسابی بزند. قدر بدانیم

٭کتاب «چهل حدیث» معرفی امام است. الآن چهره‌ی امام مظلوم است. به دلیل این‌که همه‌ی فسادهایی که اتفاق افتاده را می‌خواهند به پای امام بنویسند. امام یک انسان کاملی بوده و این کتاب چهل حدیث علامت‌اش است. برای همین این کتاب را انتخاب کرده‌ام و هر شب در این مجلس از آن استفاده می‌کنم. این‌ها جلسات اخلاق امام در قم است که به گفته‌ی آیهالله شبیری زنجانی طلبه‌ها بعد از این جلسات تا یک هفته حال خوبی داشتند و دگرگون می‌شدند. چهل سال قبل از انقلاب این کتاب نوشته شده. صحیفه‌ی نور و وقایع انقلاب نمی‌تواند معرفی خوبی برای امام باشد. چهره‌ی امام امروز مظلوم است. ما همیشه از مظلوم دفاع می‌کنیم.

٭حدیث : علی‌ بن سوید گوید: از حضرت موسی‌بن‌جعفر(ع) پرسیدم از عُجبی که فاسد می‌نماید عمل را. پس گفت: عُجب را درجاتی است. از آنها این است که زینت پیدا کند از برای بنده بدی عمل او، پس ببیند او را نیکو، پس به عُجب آورد او را و گمان کند او نیکو عملی کرده‌است. و از آنهاست آن‌که ایمان آورده بنده به پروردگار خود، پس منت گذارد بر خدا؛ و حال آن‌که از برای خداست بر او در آن ایمان منت.

٭ این شب‌ها من فقط بحث عُجب را مطرح می‌کنم، برای خودم و برای شما و برای همه. مشکل ما که مشغول ظواهر دینی هستیم این عُجب است. مشکل پیاده‌روهای اربعین همین است، مشکل حوزه‌ها این است، مشکل منبری‌ها این است، مشکل مداح‌ها این است، و مشکلی همگانی است. اگر عُجب نباشد همه‌ی کمالات می‌آید و اگر عُجب باشد همه‌ی مفاسد می‌آید.شاعر و مداح و عالم و مرجع هم فرقی نمی‌کند.

در عُجب عمل زینت پیدا می‌کند. چه کافر باشد، چه مؤمن. هر کس خیال ‌کند “خودش” کار خوبی کرده از بزرگ‌ترین مفاسد است. منبر رفته، نماز شب خوانده، زیارت رفته، همین که خیال کند کار خوبی “کردم”، این از بزرگ‌ترین مفاسد است. منت سر خدا می‌گذارد که من مؤمن‌ام. این عُجب است و فاسد است. مسرور شدن به عمل دو جور است. یا مسرور می‌شود که خدا را شکر که این توفیق را داده و یا این که در لفظ می‌گوید الحمدلله ولی خودش را می‌بیند. این کفر است. واقعاً انسان اگر این نیکی را ببیند که خوب کار کرده و از خودش نداند این ممدوح است. مرجع اگر عُجب پیدا کند، منبری اگر عُجب پیدا کند، مداح اگر عُجب پیدا کند و یا هر کس دیگری عُجب که داشته‌باشد عمل‌اش فاسد می‌شود. و این عیب در همه ی ما هست و شیطان می‌خواهد همه‌ی اعمال ما را فاسد کند.

بزرگان نکردند در خود نگاه                       خدابینی از خویشتن‌بین مخواه

٭ان‌شاءالله از برکت امام حسین مجالس ما دگرگون شود. طوری شود که وقتی از مجلس می‌رویم هویت ما عوض شود. این که می فرماید آدم عوض می شود، مثل کلید است. کلید برق را بزنید روشن می‌شود. از آن طرف بزنید تاریکی است. عمل خوب انسان را روشن می‌کند و عمل بد آدم را تاریک می‌کند. انسان هویت‌اش عوض می شود. چرا ما یک عمر نماز می‌خوانیم و عوض نمی شویم، چون این نماز نیست. و اگر بخواهیم روی همین نمازی که می‌خوانیم تکیه کنیم، این نفهمی قابل عفو نیست.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *